La dyktige kvinner gjere jobben!

Bloggivest_860x400_Hilde_Christiansen_

 

 

 

 

 

 

Av Hilde Christiansen, personal- og organisasjonsdirektør i Helse Vest RHF

I ein sektor der fleirtalet av medarbeidarane er kvinner, er det eit paradoks at berre 38 prosent av toppleiarane er kvinner. Erkjenner vi at det skjer noko på dette området?

UTFORDRINGA blei omtalt av helse- og omsorgsminister Bent Høie i sjukehustalen tidlegare i år. Kvinnedelen i norske sjukehus tyder, som Høie seier, på at alt for mange dyktige kvinner ikkje blir toppleiarar. Vi må alle bidra til å sikre rekruttering av dyktige kvinnelige leiarar. Høie sjølv tok ansvaret for dette ved å sikre at to av dei fire styreleiarane i dei regionale helseføretaka no er kvinner.

Vi i føretaksgruppa i Helse Vest har hatt stor glede av å lytte til, og høyre om, opplevingar frå Noregs første kvinnelege kirurg, Sigrun Solberg. Det var ei glede å sjå programmet Datoen på NRK1 der Sigrun opent formidla sine opplevingar. Vi har hylla Sigrun for den posisjonen ho valde, vi gremmes av kva ho opplevde. Vi har takka Sigrun for at ho har valt å dele historia si med oss for mange år sidan.

KVINNELIGE KIRURGAR. Berre 13 prosent av dei kvinnelege kirurgane er i aldersgruppa 50-69 år. Det fortel oss at historia blant kvinnelege kirurgar er ein sann historie. Det har ikkje vore så mange kvinnelege kirurgar, som Sigrun Solberg, men no kjem kvinnene etter. Det er kome mange dyktige kvinnelege kirurgar på Vestlandet. Tala viser no at 87 prosent av alle kvinnelege kirurgar er yngre kirurgar. Samanliknar vi med mannlege kirurgar, er det 66 prosent yngre mannlege kirurgar og 34 prosent i aldersgruppa 50-69 år.

Det er lagt til rette for god rekruttering av både kvinnelege og mannlege kirurgar på Vestlandet. Tala lyg ikkje. Blant dei yngre kirurgane utgjer kvinnelege kirurgar no 43 prosent. Det er ikkje så verst, når vi ser at delen av yngre kvinnelege kirurgar har auka. Vi må glede oss med denne utviklinga, passe på at vi tenker klokt, opptrer trygt og føreseieleg. Det er ønskjeleg at vi får fleire kvinnelege kirurgar, men det må òg vere bra at vi har dyktige mannlege kirurgar.

GRAVIDE LEGAR. Eg treffer mange yngre legar i møte med fagmiljøa i føretaksgruppa. Det er alltid ei glede å slå av ein prat når eg møter gravide kollegaer, men eg heier óg på dei mannlege medarbeidarane som tar sin del av foreldrepermisjonen. Vi må skikka oss vel alle saman, løfte fram den haldninga vi vil skal prege arbeidsmiljøert vårt.

Eg kan seie det, for eg er kvinne sjølv og har opplevd korleis det var å vere ung leiar, som blei gravid. Eg hugsar godt kva sjefen min sa til meg: «Kva har du tenkt å gjere med det?»

UTVIKLINGA. Mannen min fekk heller ikkje fri den dagen eg skulle heim frå sjukehuset med det vetle nurket. Dette er ikkje ei historie frå sjukehusa, min historie er frå industrien. Takk for at samfunnet har utvikla seg. Det er ein føresetnad for at vi skal kunne praktisere og ikkje berre snakke om likestilling.

Om nokon trur at vi ikkje tilset gravide legar, så gjer vi det. Vi har óg i det regionale helseføretaket gjort tilsetting av ein ganske så godt gravid medarbeidar, ho var så dyktig at det ikkje var tvil om at det var rett tilsetting sjølv om det ikkje var lange stunda før ho gjekk i permisjon, knapt to månader.

Det leiinga vil at arbeidsmiljøet skal vere prega av, må dei også stå for sjølve. Det vi seier, må vere det vi gjer.

KVINNELEGE LEIARAR. Så til kvinnelege leiarar: Klart vi kan bli betre, klart vi må freiste dyktige kvinnelege kollegaer til å gå inn i leiarrolla på alle nivå, også som toppleiar.
Vi har i dag 67 prosent kvinnelege leiarar. 38 prosent av dei er kvinnelege toppleiarar – klinikkdirektørar og divisjonsdirektørar – og til sist 70 prosent kvinnelege mellomleiarar. Vi har 38 prosent kvinnelege toppleiarar.

Vi må sjå tala litt i samanheng. Når det er mange kvinnelege toppleiarar, er det mange som gjer seg klare til nye utfordringar. Mobilisering av leiartalent har vore, og er, eit innsatsområde. Helse Stavanger gjennomførte i 2015 eit eige internt mobiliseringsprogram: Det er vel inga hemmelegheit at det her var få menn og mange kvinner. Helse Bergen skal gjennomføre det same programmet i 2016.

TOPPLEIARPROGRAM. Vi har også nasjonalt toppleiarprogram. Der er målet at vi skal ha representasjon frå somatikk, psykiatri og rus. Det har vi greidd. Det neste er at det skal vere ein god balanse mellom kvinner og menn. Eg har møtt dei som har delteke og eg er stolt av dei alle saman. Svært mange har fått nye og utfordrande leiarstillingar i ettertid. Mange av dei har vore kvinner, men det har òg vore mange dyktige menn.

Eg meiner vi har sendt toppleiarkandidatar det står all respekt av, anten dei har vore kvinner eller menn. Etter ti år i si rolle i Nasjonalt toppleiarprogram ga Paul Hellandsvik uttrykk for at kandidatane står i ein særklasse.

Eg vil gje ein appell til oss alle: Kunne vi ikkje løfta fram dei dyktige kvinnelege leiarane og latt dei få dele sine erfaringar? Så får vi gripe fatt i dei enkeltopplevingane som ikkje har vore gode – og ta dei på alvor. La oss gjere det rette, og gjere det mogleg for fleire kvinnelege medarbeidarar å utvikle seg som toppleiarar i helsesektoren.

Hilde Christiansen

Dette blogginnlegget har stått på trykk i Dagens Medisin 8. mars 2016.

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s